Powiedz o tym, co masz w sercu
i pozwól na to samo innym.

W dzisiejszych czasach coraz trudniej o człowieka, który byłby w stanie z uwagą nas wysłuchać.
Może to Twoje powołanie? Może jesteś bardzo nieśmiały i z trudem przychodzi Ci prowadzenie ciekawej rozmowy? Czemu nie mógłbyś wykorzystać tego i stać się naprawdę cennym słuchaczem tego, co inni mają do powiedzenia i co chcą zakomunikować światu?

Zobaczysz, że ten sposób na odkrycie swojej od dawna posiadanej wartości, może stać się dobrym lekarstwem na niepewność i lęk przed ludźmi. Bądź dobrym słuchaczem, a na pewno nie zabraknie Ci towarzystwa.

"Większość rozmów przypomina grę w ping ponga, gdzie ludziom zależy tylko na zdobyciu kolejnego punktu, zatrzymanie się, by zrozumieć odmienny punkt widzenia i związane z tym uczucia, może sprawić, że z pozoru przeciwnik stanie się prawdziwym członkiem tej samej drużyny."

Cliff Durfee – twórca procesu Heart Talk

Kiedy nagromadzą się w na emocje, wyglądamy jak wypełniona po brzegi szklanka. Każda następna kropla może spowodować przelanie się zgromadzonych i stłumionych uczuć. Wtedy już bardzo trudno zapanować nad sobą i zamiast rozwiązywać trudne sytuacje dotyczące relacji, jeszcze bardziej je zaostrzamy, co prowadzi do rozłamu, zamiast zgody i umocnienia miłości, przyjaźni, czy współpracy.

Co więc zrobić?
Najpierw pozwól drugiej osobie pozbyć się tego, co w sobie nosi. Czy jest to Twoje dziecko, współmałżonek, pracownik, czy przyjaciel. Pozwól, by powiedział to, co chce na dany temat. Niech zrobi miejsce na to, co Ty masz mu do powiedzenia. Jeśli tak postąpisz, masz o wiele większe szanse na bycie wysłuchanym.
Co więcej. Bądź pewien, że Twoje uwagi, słowa, zalecenia będą wykonane z dużo większym prawdopodobieństwem niż wtedy, gdybyś od razu, bez wysłuchani drugiej strony, zasypał ją gradem słów.

Nic nie tracisz. Zyskać możesz niemal wszystko. Przecież każdy ma prawo do wypowiedzi. Tym bardziej, jeśli chodzi o wytłumaczenie takiej, czy innej sytuacji, czynu, słów, zaniedbania, konfliktu itp

Dzięki możliwości wypowiedzenia się, w drugiej osobie powstaje przestrzeń, która umożliwi jej wysłuchanie i przyjęcie Twojego zdania i przesłania, z którym do niej przychodzisz.

Cliff Durfee opracował metodę, zwaną Rozmową serca. To proces komunikacji, wolny od lęku przed potępieniem, oceną, czy krytyką. Każdy ma prawo do wypowiedzi, nikt nie ma prawa go oceniać i krytykować.

Rozmowa może być przeprowadzaona w grupie od 2 do 10 osób, zgromadzonych w kręgu, przy stole, tam, gdzie można mieć trochę ciszy i prywatności.

Zasady są proste i ważne, by wszyscy je poznali a następnie zaakceptowali:

• Mówi tylko jedna osoba, która w danym momencie trzyma w dłoniach przygotowany wcześniej rekwizyt ( może to być dowolny przedmiot, widoczny dla każdego, coś pluszowego, albo związanego z tym, czym zajmują się ludzie uczestniczący w spotkaniu)
   
• Nikt nikogo nie krytykuje i nie ocenia wypowiedzi.
   
• Po skończonej wypowiedzi, dana osoba przekazuje rekwizyt temu, kto siedzi po jej lewej stronie.
   
• Mówimy o uczuciach.
   
• To, co usłyszymy na spotkaniu, zachowujemy dla siebie, dając w ten sposób poczucie bezpieczeństwa pozostałym uczestnikom
   
• Nikt nie opuszcza spotkania, zanim nie wypowie się ostatnia osoba. Ważne, by nie planować w bardzo bliskim czasie innych, ważnych spotkań, by nie tworzyć w sobie niepotrzebnego napięcia i nerwowego kontrolowania czasu.

Po otrzymaniu zgody na tak przedstawione zasady, rekwizyt ( bardzo wymownym jest tu wypchane serce z materiału), każda z osób, kolejno dzieli się tym, co w danym temacie, problemie, przedmiocie sporu "leży jej na sercu".
Gdy skończy, przekazuje serce dalej. Kiedy wszyscy skorzystają z możliwości wypowiedzi, można rozpocząć jeszcze jedną runde, aż do  momentu, gdy dwie osoby z rzędu, powiedzą "pas", co będzie znakiem, że temat został wyczerpany i można zakończyć spotkanie.

Takie spotkanie ma pomóc w dotarciu do samego sedna problemu. Zamiast dusić go w sobie i wylewać żale za plecami, pojawia się możliwość, by powiedzieć, co naprawdę się czuje w związku z daną sytuacją.

Wielu rodzinom, firmom, związkom, ta metoda bardzo pomogła. Szczerość w takim przypadku, pozbawiona agresji i poczucia zagrożenia ze strony słuchaczy, niesie ze sobą spokój i uzdrowienie. To szansa, by na nowo zacząć siebie szanować, poczuć więź i jedność z innymi, rozwiązać nieraz bardzo stare konkflikty.

Marshall Thurber – trener i konsultant, przekształcił tę metodę na swoje potrzeby i nazwał ją ćwiczeniem: "Co chcę powiedzieć".

Każde spotkanie biznesowe rozpoczyna od poproszenia wszystkich obecnych, by najpierw odpowiedzieli na pytanie:

"Co musisz powiedzieć, by oczyścić myśli i być w pełni obecny?"

Przy czym pamiętać wciąż należy, że nikt nie komentuje wypowiedzi innych.

Spróbuj dopasować tę metodę do swojego życia. Kto wie, czy nie będzie to punktem zwrotnym. Każdy musi znaleźć swój sposób na uzdrowienie życia, sytuacji, relacji.

Ja nie zrobię tego za nikogo. Mogę jedynie podzielić się swoim przemyśleniami, wiedzą, lekturą, by jak najwięcej osób mogło cieszyć się swoim życiem. Tu i teraz. Nie dopiero w przyszłości. Twoja przyszłość jest już dziś. Jeśli dziś będzie szczęśliwe, nie inna bedzie przyszłość, bo ona z tych dzisiejszych chwil jest zbudowana.

Zadawaj sobie każdego dnia pytanie: Co muszę powiedzieć, by oczyścić myśli i być w pełni obecny?

Szkoda czasu na błądzenie myślami w wydumanych i wypełnionych żalem strefach bez słońca. Nawet, jeśli miałabyś odpowiedzieć na to pytanie przed samym sobą, to zrób to i zajmij się pełnym przeżywaniem chwili, którą masz, a która więcej się nie powtórzy. Niech będzie wyjątkowa.
Tak samo jak Ty i Twoje życie.

Na podstawie J. Canfield "Zasady Canfielda".

Piotr Dziankowski

<— 49. Krok

Chłoń każde cudze słowo, by nie marnować swoich i uniknąć straty czasu.

• O czym myślisz, kiedy słuchasz drugiej osoby?
  
• Czy układasz w myślach ripostę?
  
• Przeszukujesz zasoby umysłu, by znaleźć odpowiedź na pytanie, które pojawiło się między zdaniami?
  
• Klasyfikujesz osobę do odpowiedniej grupy wg wcześniejszych informacji, które zakodowałeś sobie przy okazji dotychczasowych spotkań?

Różne są sposoby na wysłuchanie drugiego człowieka. Bywa tak, że ktoś nie wiadomo skąd i dlaczego, wyskakuje z zupełnie innym tematem, zadaje pytania nie związane z obecną rozmową.

Co to znaczy?
Że tak naprawdę Cię nie słuchał. Jego myśli błądziły w zupełnie innym obszarze, dlatego pojawił się ten nowy temat i przy okazji zostałeś wprowadzony w stan rozdrażnienia i poczucie lekceważenia.

Mam taką osobę w rodzinie. Robi to bezwiednie i nie udało mi się tego zmienić. Pozostało mi zaakceptowanie jej taką, jaka jest i dzięki temu nie dochodzi między nami do konfliktu. Nie forsuję tematu, którym chcę się podzielić, jeśli widzę, że ona znika gdzieś w przestrzeni swojego umysłu.

"Wysłuchaj sto razy. Rozważ tysiąc razy. Przemów raz"

Źródło nieznane

Aktywnie słuchać, to dawać sygnały osobie mówiącej, że ją rozumiemy. Nie będę się tu rozpisywał na temat aktywnego słuchania. Jedynie zwracam na to uwagę, bo mało jest rzeczy bardziej denerwujących i wybijających z rozmowy, jak poczucie, że nie jesteśmy słuchani, a czasem pojawia się wręcz ignorancja wobec tego, co mówimy.
 Osobiście kończę wtedy rozmowę i nie domagam się uwagi, chyba, że dana sytuacja tego wymaga.

Jeśli dla kogoś pracujesz, również słuchaj czynnie, by nie robić dwa razy rzeczy, którą dostałeś w ramach zlecenia. Zaoszczędzisz czas, pieniądze, nerwy, które możesz stracić w trakcie mało rzeczowej dyskusji z pracodawcą, czy zleceniodawcą.  Dopytuj o szczegóły, zapisuj konkretne zalecenia i wychodź ponad oczekiwania, jak o tym była mowa w jednym z wcześniejszych kroków.

Kiedy z kimś rozmawiasz, nie pokazuj za wszelką cenę, jak bardzo się przy tym męczysz. Nawet jeśli rozmowa nie jest zbyt interesująca, nie bądź brutalny, pamiętając, że każdy człowiek może mieć dla Ciebie coś ważnego do przekazania. Zrób wszystko, by przez tą rozmowę jak najlepiej poznać rozmówce, nie wciskając go w ogólne ramy i doczepiając mu odpowiedniej etykietki.

Jeśli nie dasz rady, skończ rozmowę. Nie są to rozwiązania na każdą sytuację, ale może choć w niektórych spotkaniach pomogą uniknąć konfliktu, znudzenia, czy poczucia straty czasu.

Na koniec propozycja, by przepracować pewne tematy i nakierować rozmowy na bardziej twórcze, a jednocześnie osobiste tematy. Może dzięki tym czterem pytaniom, usłyszysz niejedne słowa podziękowań za to, że stałeś się tak pobudząjącym do myślenia i refleksji rozmówcą.

Metoda ta pochodzi ze szkoleń Dana Sullivana "Strategie Coach Program". Podzielił się nią Jack Canfield. Oto pytania:

1. "Gdybyśmy mieli spotkać się za trzy lata, co musiałoby się w tym czasie wydarzyć, byś był zadowolony ze swojego rozwoju?
    
2. Jakie są największe zagrożenia, z którymi musiałbyś się zmierzyć, by ten rozwój osiągnąć?
    
3. Jakie są największe możliwości i szanse, które obecnie posiadasz, a  na których musiałbyś sie skupić, by to zrealizować?
    
4. Jakie mocne strony musiałbyś doprowadzić do perfekcji i zmaksymalizować, a także jakie brakujące ci umiejętności i zasoby musiałbyś rozwinąć, by wykorzystać te możliwości?

Może nie w każdej sytuacji zadanie tych pytań w ramach rozmowy będzie możliwe i trafne, ale w przypadku podejmowania z kimś współpracy, warto to zrobić. Jeśli pytana osoba zechce udzielić odpowiedzi, okazując Ci w ten sposób swoje zaufanie, jest bardzo prawdopodobne, że okaże się dobry godnym wspólnikiem, czy też pracownikiem.

Zapisz najlepiej pytania na kartce i noś je przy sobie. Nigdy nie wiesz, kiedy nadarzy się okazja, by je zadać.

Nie zapomnij zadać je również sobie. Pobudzą Cię do myślenia i zastanowienia nad tym, co aktualnie robisz i do czego to Cię prowadzi. Może trzeba coś zmienić, skorygować. Słuchanie siebie to też bardzo ważna rzecz.

Reasumując.
Kiedy z kimś rozmawiasz, słuchaj czynnie, z zainteresowaniem, pozwalając rozmówcy na przedstawienie swojego punktu widzenia, nie dyskutuj, gdy nie nic prócz kłopotów i straconego czasu przez to nie zyskasz. Zadawaj twórcze pytania, by pobudzić rozmówce do rozwojowych odpowiedzi.

Jedna ważna uwaga: kiedy ktoś zaczyna zamieniać swoją wypowiedź w ciąg narzekań i krytykanctwa, osobiście radzę zmienić temat, albo skończyć jak najszybciej rozmowę. W takim przypadku czynne słuchanie może zaszkodzić zarówno Tobie jak i mówiącemu – choć on może być  zupełnie odmiennego zdania.

Na podstawie J. Canfield "Zasady Canfielda".

Piotr Dziankowski

<— 48. Krok                                                             50. Krok —>

Naucz się ufać sobie

Czy ufasz sobie?
Czy w chwili podejmowania jakiejkolwiek decyzji, opierasz się choć trochę na sobie, czy też całkowicie?
A może wciąż szukasz kogoś, by to on zdecydował, co byłoby najlepszym rozwiązaniem?

To, co mogę Ci dziś doradzić, dotyczy nie kogoś innego, ale Ciebie. Zacznij pytać siebie, swoją podświadomość. Odwołuj się do swojej wewnętrznej mądrości, do Boga w Tobie, do Ducha, do podświadomości – możesz określić sam, w zależności od tego, jakie są Twoje przekonania i prawda, według której żyjesz.

Ważne, byś pytał. Na głos, w myślach, konkretnie, szczególnie przed snem, ale nie tylko:

• Co powinienem w tej sytuacji zrobić?
  
• Jak mam się jutro zachować?
  
• Co mogę zrobić, by….?
  
• Czy powinnam za niego wyjść?
  
• Czy wzięcie kredytu jest dobrym rozwiązaniem?
  
• Czy to praca dla mnie?
  
• Co mam jej powiedzieć, jeśli zapyta o….?
  
• Jak mogę osiągnąć moją idealną wagę?

Nie wiem jak Ty, ale ja mam bardzo krótką pamięć do takich nagłych olśnień, odpowiedzi na wcześniej zadane sobie i światu pytania. Dlatego nauczony doświadczeniem, jak najszybciej zapisuję, bo kto wie, ile za jakiś czas warte będą te słowa? Czy nie zaważą na mojej dalszej życiowej drodze?

Badania naukowe wykazały, że takie intuicyjne przebłyski, wrażenia i sygnały, czy jakikolwiek nowy pomysł, nie uchwycony w ciągu 37 sekund, prawdopodobnie nigdy już się nie pojawi, a po 7 minutach znika na zawsze.

"Utrwal na piśmie, co w umyśle twym błyśnie."

Mark Victor Hansen

Jeśli masz dyktafon, nie zwlekaj z jego użyciem. Pomocny jest szczególnie w trakcie jazdy samochodem.

Jeśli zadajesz pytania, to nie rób tego tak od niechcenia, bez wiary i przekonania, że pojawi się odpowiedź.
Wręcz przeciwnie. Wyczekuj jej. Bądź czujny, patrz wokoło, słuchaj ludzi, zwracaj uwagę na odczucia fizyczne, czynności wykonywane w każdej chwili, nagłówki gazet, słowa piosenek. Cokolwiek, co może okazać się zbawienne w sprawie, co do której nie wiedziałeś jak się zachować.

Kiedy już otrzymasz odpowiedź przekazaną przez Twoją intuicje, wewnętrzny głos, ten nagły przebłysk umysłu, zacznij działać.
Nie patrz na koniec drogi. Nie wszystko jeszcze odkryło się przed Tobą, ale jeśli czujesz, że to dobry pomysł i rozwiązanie, wprowadź go w życie. W trakcie działania, intuicja będzie Ci wysyłać kolejne impulsy. Wszystko zacznie iść "z górki", ku Twojemu zaskoczeniu.

Wraz ze wzrostem zaufania do siebie i wewnętrznego głosu, coraz częściej i szybciej będziesz uzyskiwać potrzebne odpowiedzi i wskazówki.

To dobra szkoła ufności wobec siebie. Czas docenić siebie. Nie czekaj, aż zrobią to inni. Ty też jesteś wartościowym człowiekiem. Zdolnym, obdarzonym talentami, wewnętrzną mądrością. Zacznij ją dostrzegać, a da o sobie znać i pomoże lepiej przeżywać każdą chwilę i podejmować trafniejsze decyzje.

Nie myśl tylko, ale zapisuj i działaj zgodnie  z tym, co do Ciebie przyszło. Nie tak dawno sam doświadczyłem odpowiedzi na moje wewnętrzne pytanie. Oto czego dotyczyło:

Zajrzyj w głąb siebie, by odnaleźć to, co naprawdę ważne w Twoim życiu.

"Naukowcy od badań nad mózgiem szacują, że ilość danych zgromadzonych w ludzkiej podświadomości, przewyższa ilość danych świadomych w stosunku ponad dziesięć milionów do jednego. Ta podświadoma baza danych jest źródłem twojego ukrytego, naturalnego geniuszu. Innymi słowy, jakaś część ciebie jest bardziej inteligentna niż ty sam. Mądrzy ludzie regularnie konsultują się z tą inteligentniejszą częścią."

Michael J. Gelb

Na stronie http://marzenie.takchcezyc.pl jakiś czas temu zacząłem zapisywać różne zbiegi okoliczności, jakie pojawiają się w moim życiu. Wiem, że nie tylko w moim, bo ludzie, których znam, również ich doświadczają. Nie da się tego zrzucić na czysty przypadek, bo za często się to wydarza. Jest jednocześnie tak ze sobą powiązane, że trudno zaprzeczyć celowości zaistniałych zdarzeń.

Piszę to w tym miejscu, bo krok, do postawienia którego chcę Cię zachęcić dotyczy intuicji, wewnętrznego głosu, obecnego wbrew opinii wielu, nie tylko u kobiet. Świadomi jej wartości mężczyźni każdego dnia wsłuchują się w swój wewnętrzny głos. I odnoszę dzięki temu jeszcze większe sukcesu w wielu dziedzinach swojego życia.

Od kilku dni czytam książkę Judith Orloff "Pozytywna energia". 
Lekturę rozpocząłem, zanim zabrałem się za przygotowanie tego kroku. Dziś również dzień zacząłem od przeczytania kilku kartek, na których znalazłem między innymi coś, co bardzo mocno związane jest z treścią obecnego kroku. "3 minutowa medytacja otwierająca serce"
Przypadek? Nie dla mnie. Otrzymałem to, co było mi potrzebne. Myślę przy tym, że nie tylko  mnie, ale każdemu, kto będzie to czytał i zechce z tej praktycznej pomocy skorzystać. Ja już zacząłem i powiem jedno: działa i wystarczą na to tylko 3 minuty.

"Intuicja to głęboko zakorzeniony głos oddany naszemu szczęściu, zdrowiu i przetrwaniu. Dzięki odpowiednim ćwiczeniom można się do niego dostroić.
(…) Intuicja to swoisty wykrywacz prawdy. Jeśli choćby o ułamek milimetra zboczysz z linii wytyczonej przez wewnętrzny głos, twoja energia zacznie słabnąć, w sposób powolny lub natychmiastowy, w jednej chwili sięgając dna."

Judith Orloff

Intuicja inaczej nazywana jest przeczuciem. Myślę, że miałeś już niejedno takie w swoim życiu. Czasem mu zaufałeś, innym razem nie. Łatwo sprawdzić dokąd prowadzą nas nasze przeczucia i jaką informację chcą nam przekazać.

Ci, którzy choćby kilka razy mieli okazję przekonać się o ich sile i słuszności, nie lekceważą  ich już nigdy. Choćby przekaz pojawił się w środku nocy, wstają i działają zgodnie z wewnętrznym głosem.

Każdy może posłużyć się intuicją w swoim życiu. Dotyczy to wszystkich płaszczyzn działania i myślenia. Im lepiej się tego nauczysz, tym większą władzę i wiedzę posiądziesz.

"Wszystkie zasoby, jakich potrzebujemy, znajdują się w naszym umyśle."

Theodore Roosevelt

W jaki sposób rozbudzić w sobie ten wewnętrzny głos?
Dokładniej mówiąc, co zrobić, by ten szept, odczucie podobne do gęsiej skórki na ciele, czy mrowienia, słyszeć w każdej sytuacji i podążać za nim bez cienia wątpliwości co do  słuszność odczytanej prawdy?

Jednym ze sposobów jest medytacja. Gdybyś miał trochę więcej czasu, czyli ok 10 dni, mógłbyś wejść naprawdę głęboko w siebie, docierając do tego ważnego głosu, zakrzyczanego przez codzienność.

Jeśli jednak nie masz takiej ilości godzin, by od rana do wieczora w ciszy wsłuchiwać się w siebie, możesz zacząć od trzech minut. W porównaniu do kilku dni, to naprawdę niewiele.

Zapraszam Cię do zapoznania się z medytacją serca i przełożenia jej na codzienną praktykę.

Regularne praktykowanie medytacji pomoże usunąć wszystko, co rozprasza i nauczy rozpoznawać subtelne impulsy, które płyną z Twojego wnętrza.
Wiem, że trudno nieraz wykroić czas na to "nic nierobienie", ale od tego zależy jakość wszystkiego, czym zajmujesz się na co dzień. Samo działanie może nie przynieść spodziewanych efektów, bo różnica między Twoim wewnętrznym stanem, a tym, co charakteryzuje obiekt Twoich pragnień będzie zbyt wielka i w końcowym efekcie po prostu się miniecie. Kiedy zlekceważysz swój wewnętrzny głos, może Cię to wiele kosztować.

Naucz się jak najszybciej go słuchać, by dzięki temu szybciej dojść tam, dokąd zmierzasz. Medytacja nigdy nie jest stratą czasu.

Ciągłe działanie pozbawione chwili refleksji, wyciszenia i spojrzenia na całość z innej perspektywy, jest marnowaniem energii i sił fizycznych.

"Intelekt nie ma wiele do roboty na drodze ku odkryciu. Bo nagle w twojej świadomości pojawia się uskok, nazwij to intuicją albo czym chcesz, i masz już gotowe rozwiązanie, i nawet nie wiesz jak i dlaczego."

Albert Einstein.

Kiedy codziennie, regularnie poświecisz trochę czasu na medytację, wyciszenie, skupienie się na oddechu i chwili obecnej, łatwiej usłyszysz głos swojej podświadomości, czy też głos Boga, który na różne sposoby próbuje się z Tobą skontaktować każdego dnia. A z tego, co mi wiadomo, lubi przemawiać w ciszy…

Intuicja może przemówić w formie przeczucia, myśli, snu, wewnętrznego głosu, który mówi: tak, zrób to. To dobra droga. Nie rób tego, bo to zła decyzja.

Może docierać do Ciebie w postaci doznań fizycznych, zarówno pozytywnych jak i niemiłych. Zwracaj uwagę na uczucia, pojawiające się w danej chwili, w trakcie spotkania z kimś, niespodziewanego zdarzenia, zbiegu okoliczności, pojawienia się nowego pomysłu, otrzymanej informacji.
Co wtedy czujesz, jak reaguje Twoje ciało? Nie lekceważ tych sygnałów. To cenne podpowiedzi i wspomagacze na Twojej drodze do celu.

Zapraszam Cię na mini-medytację – zaledwie 3 minuty. Spróbuj. Nic nie stracisz. Zyskać za to możesz bardzo dużo. Może to dobra okazja, by w końcu usłyszeć, co do powiedzenia ma Twoje własne serce…

Na podstawie J. Canfield "Zasady Canfielda".

oraz Judith Orloff "Pozytywna energia"

Piotr Dziankowski

<— 46. Krok                                                                  48. Krok —>

Poprowadź spotkanie, które może stać się kamieniem milowych dla każdego z uczestników.

Kim jesteśmy

Co oferujemy?

Co nas wyróżnia?

• Podejście Programowe, które znacznie zwiększa szansę zapamiętania i wdrożenia w praktyce wiedzy i umiejętności w porównaniu z jednorazowym szkoleniem
• Wykorzystanie coachingu w indywidualnym podejściu w odpowiedzi na potrzeby uczestników programów
• Unikalne i skuteczne narzędzia firmy RightPath Resources, Inc. USA
• Kreatywne podejście na wzór Leonarda Da Vinci; wykorzystujemy podczas naszych szkoleń elementy ASG, warsztaty ceramiczne itp.
• Holistyczne podejscie do człowieka. Prowadząc zajęcia koncentrujemy się na technicznych aspektach umiejętności, jak również staramy się poznać motywy i wartości stojące za zachowaniami i postawami.

KONTAKT

Gdy się wspinasz, by osiągnąć swoje cele, poproś o linę tych, którzy zaszli wyżej od Ciebie i są już bliżej szczytu.

Wiesz już czego chcesz w życiu? Wiesz trochę, jak możesz to osiągnąć, ale jeszcze nie do końca? Masz więcej pytań niż odpowiedzi, dotyczących drogi, którą musisz przejść?

Jeśli tak, znajdź kogoś, kto pomoże Ci w stawianiu kolejnych kroków. Fachowo nazywany jest mentorem, ale nie musisz używać tego określenia. Nieraz już pytałeś o wskazówki i prosiłeś o poradę znajomych. Sam byłeś zapewne proszony o pomoc w podjęciu takiej, czy innej decyzji. Czy za każdym razem otrzymywałeś fachowe wskazówki? Czy osoby, do których się zwracałeś, miały większą od Ciebie wiedzę w danej dziedzinie? Czy może byliście na podobnym poziomie, a pytałeś go, ponieważ nikt inny nie przychodził Ci na myśl.

Co zrobić, by wskazówki były bardziej trafione, a pomoc skuteczniejsza?

"Przyjrzyj się życiu ludzi wybitnych, a zobaczysz, że każdy z nich pobierał nauki u mistrza lub kilku mistrzów. Dlatego, jeśli chcesz pójść w ich ślady i osiągnąć świetność, renomę i najwyższy sukces, musisz uczyć się od mistrza."

Robert Allen

Czy stać Cię na to?  A kto mówi, że od razu zażądają od Ciebie zapłaty. Nie mówię, że nie. Ale czemu z góry zakładać, że Cię na to nie stać? Na pewno za darmo możesz napisać list, z prośbą o podprowadzenie w dziedzinie, która okazuje się dla Ciebie zbyt trudna i nie chcesz popełniać błędów, które inni nauczyli się omijać.

Jak mógłby wyglądać taki list? Pozwól, że posłużę się przykładem, zacytowanym przez Jacka Canfielda:

"Dzień dobry, panie Johnston, mam na imię Neil. Jeszcze się nie znamy. Wiem, że ma pan mnóstwo zajęć, dlatego będę się streszczał. Jestem właścicielem małej firmy przewozowej. W ciągu lat wykonał pan kawał dobrej roboty, budując swoją firmę i czyniąc ją jedną z największych w naszej branży. Z pewnością spotkał pan na swojej drodze niejedno prawdziwe wyzwanie, gdy zaczynał pan działalność. Cóż, ja wciąż jestem jeszcze na tym początkowym etapie, próbując wszytko jakoś poukładać. Panie Johnston, byłbym głęboko wdzięczny, gdyby został pan moim mentorem. Wystarczyłoby, żeby poświęcał mi pan telefonicznie dziesięć minut w miesiącu, bym mógł zadać panu kilka pytań. Byłbym naprawdę wdzięczny. Czy byłby pan skłonny przychylić się do mojej prośby? "

Nie sądzisz, by ktokolwiek się zgodził, prawda? Przecież w ten sposób można samemu stworzyć sobie konkurenta w branży.
Może i tak, ale nie znasz wszystkich ludzi. Nie wiesz, jakie mają poglądy na ten temat. Cóż Ci szkodzi napisać list? Nawet jeśli pozostanie teraz bez odpowiedzi, sprawi, że zrobisz bardzo duży krok w swoim życiu. Sobie samemu przekażesz ważną informację, że naprawdę jesteś gotów na podejmowanie konkretnych działań każdego dnia. Bo poproszenie kogoś o udzielanie rad, zobowiązuje do poważnego ich potraktowania.
Jeśli ktoś zgodzi się na bycie Twoim przewodnikiem i mentorem, to nie pozwolisz sobie chyba na zmarnowanie takiej okazji i codziennie będziesz się stosował do udzielanych wskazówek.

Z góry określ, o jaką  pomoc Ci chodzi. Rolą mentora nie jest rozwiązywanie za Ciebie problemów. On jedynie pomaga swojemu podopiecznemu dostrzec możliwości. Otwiera oczy na to, co do tej pory było niewidoczne ze względu na Twoją "ślepotę możliwości".

Na pewno dużo łatwiej Ci będzie uwierzyć w siebie, gdy ktoś obcy powie takie oto słowa:

"Jesteś na dobrej drodze. Masz wszystko, co potrzeba. Nadal przemawiaj z serca, a z pewnością sobie poradzisz."  – doktor Norman Vincent Peale, światowej sławy mówca,  wypowiedział je do Lesa  Browna, późniejszego mówcy i autora bestsellerów, dla którego był mentorem.
 Ten zaś miał w zwyczaju powtarzać w trakcie swojej kariery mówcy, takie oto słowa:
" Kieruj się na księżyc, bo nawet jeśli tam nie trafisz, to i tak wylądujesz pośród gwiazd."

Może spotkasz w trakcie poszukiwań tak zwane psy ogrodnika, które nie bardzo będą chciały Cię dopuścić do swojej wiedzy. Jeśli jednak są tymi, których warto słuchać, powinni się zgodzić.

Niektórzy, zamiast udzielać rad, napisali książki o tym, jak wyglądała ich droga na szczyt świadomego i wolnego życia. Możesz zacząć od ich lektury, a potem napisać do autora. Kto wie, czy nie będzie to początek udanej biznesowej, czy przyjacielskiej znajomości. Nigdy nie wiesz, co kryje się za życiowym zakrętem. Nastawianie się negatywne, pozbawia Cię szansy na spotkanie naprawdę wartościowych ludzi i przeżycia niepowtarzalnych sytuacji.

Oto Ci, którzy mogą zostać Twoimi mentorami:

Kamil Cebulski i jego książka " Myśleć jak milionerzy"

Robert Maicher i ksiażka "Truskawkowy milioner".

Katarzyna Gajkowska i książka "Silna kobieta"

W zależności od tego, co robisz w życiu i w jakiej dziedzinie potrzebujesz pomocy, poproś o przewodnictwo tych, którzy stoją choćby o jeden szczebel wyżej od Ciebie.

Jeśli znajdziesz mentora i okaże się, że nie wymaga on żadnej zapłaty za swoje rady, czas i dzielenie się doświadczeniem, bądź gotów się odwdzięczyć. Może to przybrać różną postać. Niekoniecznie finansową. To mogą być ważne informacje, które udało Ci się zebrać, kontakt do osoby, która według Ciebie może się okazać pomocna w tym, czym akurat zajmuje się Twój mentor.

Nie myśl też o mentorze jedynie w dziedzinie biznesu. To może być równie dobrze ktoś, kto pomoże Ci stawiać pierwsze kroki w macierzyństwie, gotowaniu, utrzymaniu ogrodu, pokonaniu nieśmiałości, czy rozwijaniu Twojego hobby.  W każdej dziedzinie jest ktoś, kto jest ode mnie lepszy, ma większe doświadczenie, zaszedł już dużo dalej ode mnie. Jeśli tylko zechce podzielić się swoją mądrością, skorzystaj z niej i poproś o stałą współpracę, byś mógł regularnie korzystać ze wsparcia.

Na koniec rada: sam pomagaj innym. Dziel się tym, czego dowiedziałeś się od swojego mentora. Bądź mentorem dla innych. To nic, że jeszcze wielu rzeczy nie wiesz i wciąż jesteś u początku drogi. Pamiętaj jednak, że są tacy, którzy jeszcze  nie uczynili tego pierwszego kroku, który Ty masz już za sobą. Pomóż im go postawić, jeśli tylko zwrócą się do Ciebie  o pomoc.

Na podstawie J. Canfield "Zasady Canfielda".

Piotr  Dziankowski

<— 43. Krok

Ucz się wybierać to, co dla Ciebie najlepsze,
bo wtedy również innym będzie lepiej.

Skąd ta pewność, że kiedy sam dla siebie wybierzesz to, co najlepsze, udzieli się coś z tego również innym?

To proste. Jeśli Ty będziesz naprawdę szczęśliwym człowiekiem, to nie dasz rady tego szczęścia zatrzymać tylko dla siebie. Zgorzknienie, niezadowolenie, zazdrość, złość i wyrzuty sumienia – to nie najlepszy materiał do budowania szczęścia. Budujesz na jedynym fundamencie, jakim jest Twoje obecne życie. Im bogatsze będzie pod każdym względem, tym więcej harmonii i spokoju będzie również w Twoim otoczeniu.

Czy możesz zmienić istotę tego, co już masz, kim jesteś, co stanowi istotę Twojego człowieczeństwa?

Nie możesz. Jesteś jak naczynie gliniane, uformowane przed garncarza i wypalone w piecu. Jeśli zechcesz go radykalnie przebudować, możesz jedynie je stłuc. A potem, posklejane, nie odzyska już  dawnej świetności, piękna i solidności jednolitej skorupy.

Co więc możesz zrobić?
Bardzo dużo. Wbrew temu, co może Ci się dziś wydaje, możesz ze swoim życiem uczynić praktycznie wszystko. Nie w jego istocie, jak napisałem. Ale w tym, czym jest wypełnione, a co nie jest bez znaczenia względem całości.

Jak gliniane naczynie, możesz być albo pusty, albo pełny. Jeśli pełny, to pytanie, co stanowi Twoją zawartość? Co w życiu wybierasz? To co dobre, lepsze, czy może nie zastanawiasz się nawet, tylko bierzesz to, co Ci wpadnie w ręce, pojawi się na drodze, którą kroczysz w bezmyślności?

Czym wypełniasz każdego dnia swoje życie? Gdyby to, co wybierasz i co staję się częścią Ciebie, miało zapach, czy wiele osób chciałoby stać blisko Ciebie…?

Kiedy pisałem książkę, natknąłem się na wpis Jagody z Chaty Magoda. Oto co zrodziło się po mojej lekturze, a co przelałem na karty książki: